-yek

Resim

Bugün bir arkadaşımla dertleşirken seninle ilgili hiçbir konuyu es geçmedi ama dikkate de almadı gibi geldi. Bazen insanların bunu yapması zoruma gidiyor anne. Beni deli gibi görüyorlar sanıyorum. Sonra yaramı deşmemek için sus pus kaldıklarını var sayıyorum. Nasıl sığ bir yaklaşım değil mi? Belki de gerçekten normal değilimdir ama pek umurumda değil. ‘Umurunda olan şey nedir kızım’ diye sorsan; ‘hiçbir şey’ derim anne. ‘Hiçbir şey’. Sen dışında hiçbir şey. Nasıl olduğunu merak ediyorum ve gerçekten yanında olmak istiyorum. Orayı güzelleştirdiğini hayal edip resimler çiziyorum ve anne burada hala salak saçma şeyler oluyor. İnsanlar üzülüyor o salak saçma şeylere. Umursuyorlar en önemlisi. İnsanlar birbirini umursuyor ve gerçekten acı çektiklerini düşünüyorlar. Gülüyorum çoğu kez ama sıkıldığımdan. Hani sinirden güler ya insan öyle işte. Gülüyorum ve gerçekten kendi kendime konuşmaktan daha büyük zevk alıyorum. Çünkü bence kimse iletişime geçebileceğim kadar insan değil. Çünkü gerçekten senden sonra umursana bilir insan sayısı binde bir. Ama Tanrı anne. Onunla iyi bir iletişimimiz var. Beni sana getiriyor. Bazen sen bile bana geliyorsun Tanrı’yla olan iletişimimiz sayesinde. Ama bazen delirtiyor beni anne. Bazen diyorum ki; bir daha Tanrı’ya seni sormayacağım. Beni çıldırtacak kadar güzel yanıtlar veriyor. Sonra delirecek kadar ulaşıyorum sana.

Advertisements
Standard

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s